Μία φαινομενολογική μελέτη στις εμπειρίες προσαρμογής νέο-διορισθέντων νοσηλευτών σε μονάδες οξείας φροντίδας: Ο ρόλος του mentoring

Περίληψη

Εισαγωγή: Η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) αποτελεί ένα ιδιαίτερα απαιτητικό, σύνθετο και ψυχολογικά επιβαρυντικό περιβάλλον, ιδίως για τους νεοδιοριζόμενους νοσηλευτές. Κατά την πρώτη τους επαγγελματική επαφή με τη ΜΕΘ, οι νέοι νοσηλευτές συχνά βιώνουν μεταβατικό σοκ, συνοδευόμενο από άγχος, ανασφάλεια και φόβο αποτυχίας. Αντιμετωπίζουν κλινικά ασταθείς ασθενείς, απαιτητικές νοσηλευτικές παρεμβάσεις, αλλά και την ανάγκη διαχείρισης εξελιγμένου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού. Υπό αυτές τις συνθήκες, η υιοθέτηση της στρατηγικής της καθοδήγησης (mentoring) αναδεικνύεται καθοριστική για την ομαλή ένταξη, την υποστήριξη και την επαγγελματική ωρίμανση των νεοδιοριζόμενων νοσηλευτών.
Σκοπός: Η διερεύνηση της βιωμένης εμπειρίας των νεοδιοριζόμενων νοσηλευτών στη ΜΕΘ, στο πλαίσιο της διαδικασίας του mentoring.
Υλικό Μέθοδος: Η μελέτη ακολούθησε φαινομενολογικό σχεδιασμό. Συμμετείχαν επτά νεοδιοριζόμενοι νοσηλευτές και νοσηλεύτριες της ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων «Χατζηκώστα», επιλεγμένοι με δειγματοληψία κριτηρίων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων ανοιχτού τύπου. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με επαγωγική θεματική ανάλυση και οδήγησε στην ανάδειξη βασικών θεματικών ενοτήτων.
Αποτελέσματα: Από την ανάλυση προέκυψαν τέσσερις θεματικές ενότητες:
έσσερα θέματα αναδείχθηκαν από την ανάλυση και κατηγοριοποίηση των δεδομένων: 1) Η μετάβαση από τον ενθουσιασμό στην ανησυχία, 2)Η καλλιέργεια αυθεντικών δεσμών καθοδήγησης, 3) Η καθοδήγηση ως μέσο λογοδοσίας, 4) Η ενίσχυση της ολιστικής επαγγελματικής ανάπτυξης.
Συμπεράσματα: Οι νεοδιοριζόμενους νοσηλευτές στη ΜΕΘ βιώνουν έντονα συναισθήματα φόβου και ανασφάλειας, καθώς καλούνται να ανταποκριθούν σε απαιτητικές και ψυχοπιεστικές συνθήκες. Η εφαρμογή της διαδικασίας καθοδήγησης κρίνεται επιβεβλημένη κατά το αρχικό διάστημα ένταξης στο τμήμα, καθώς αναμένεται να ενισχύσει την επαγγελματική αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και τις εξειδικευμένες γνώσεις των νέων νοσηλευτών. Παράλληλα, διευκολύνει την κοινωνική τους ένταξη και σταδιακή επαγγελματική ωρίμανση. Η θεσμική κατοχύρωση του ρόλου του μέντορα, με ορισμό καθηκόντων, αντικειμενικά κριτήρια επιλογής και κατάλληλη επιμόρφωση, προτείνεται ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική εφαρμογή της καθοδήγησης στο κλινικό περιβάλλον